روزهای خیلی گرم؛ یک برنامه عملی برای پیشگیری از گرمازدگی

پیش از موج گرما برای چه کسانی باید برنامه ویژه داشت؟

گرما برای همه یکسان اثر نمی‌گذارد. سالمندان، نوزادان و کودکان خردسال، افراد باردار، اشخاص دارای بیماری‌های قلبی یا کلیوی و کسانی که در فضای باز کار می‌کنند ممکن است آسیب‌پذیرتر باشند. تنها زندگی‌کردن، نبود تهویه مناسب یا ناتوانی در دسترسی به مکان خنک نیز خطر را افزایش می‌دهد. پیش از روزهای هشدار، باید افراد نیازمند تماس و حمایت مشخص شوند.

در خانه، بازشدن پنجره همیشه به معنی خنک‌تر شدن محیط نیست؛ وقتی هوای بیرون بسیار گرم است ممکن است راهبرد تهویه در ساعات مختلف تغییر کند. سایه، پرده، کاهش منابع حرارتی داخل و دسترسی به فضای دارای سرمایش مناسب می‌تواند کمک کند. پنکه در گرمای بسیار شدید همیشه برای جلوگیری از بیماری گرمایی کافی نیست، به‌ویژه برای افراد پرخطر.

برای کارگر یا ورزشکار، شدت فعالیت، لباس محافظ، رطوبت و زمان قرارگرفتن زیر آفتاب در کنار دمای هوا مهم‌اند. بهتر است بار فعالیت به‌تدریج با شرایط گرم سازگار شود و استراحت و دسترسی به مایعات برنامه‌ریزی شود. کار در تنهایی و بدون سیستم درخواست کمک می‌تواند خطرناک باشد. مسئولیت پیشگیری نباید صرفاً به تشخیص احساس تشنگی فرد سپرده شود.

تفاوت خستگی گرمایی و وضعیت اورژانسی

سردرد، ضعف، تهوع، گرفتگی عضله یا تعریق زیاد می‌توانند در بیماری مرتبط با گرما دیده شوند. در چنین وضعیتی باید فعالیت متوقف و شخص به محیط خنک منتقل شود و خنک‌سازی آغاز شود. با این حال تشخیص شدت فقط از روی وجود یا نبود تعریق ممکن نیست؛ وضعیت هوشیاری و عملکرد عمومی اهمیت بالایی دارد.

گیجی، تشنج، افت هوشیاری یا رفتار غیرعادی در هوای گرم می‌تواند نشانه گرمازدگی شدید باشد و نیاز به تماس فوری با اورژانس دارد. هنگام انتظار برای کمک، خنک‌سازی فعال بدن با روش ایمن باید شروع شود. اگر فرد هوشیاری کافی ندارد، خوراندن مایعات از راه دهان خطرناک است. تأخیر در رسیدگی فقط به امید استراحت کوتاه قابل قبول نیست.

در فردی با بیماری کلیوی، قلبی یا محدودیت دریافت مایعات، توصیه یکسان به نوشیدن حجم زیاد آب مناسب نیست. برنامه مصرف آب و املاح باید با شرایط و توصیه پزشک هماهنگ شود. همچنین بعضی داروها ممکن است تحمل گرما یا تنظیم آب بدن را تحت تأثیر قرار دهند؛ بررسی داروها قبل از شروع موج گرما برای گروه‌های پرخطر سودمند است.

برنامه عملی یک روز گرم در خانه و بیرون

از شب قبل پیش‌بینی هشدار گرما را بررسی کنید و ساعات ضروری خروج از خانه را تا حد ممکن به بخش خنک‌تر روز منتقل کنید. برای رفت‌وآمد بیرون، آب قابل دسترس، پوشش مناسب، مسیر سایه‌دار و محل استراحت را از قبل مشخص کنید. در برنامه خانوادگی باید روشن باشد چه کسی وضعیت کودک یا سالمند تنها را در ساعات پرخطر پیگیری خواهد کرد.

در خانه یا محل کار، اگر نشانه‌های بیماری گرمایی مشاهده شد ابتدا فعالیت را متوقف کنید، فرد را به مکان خنک ببرید و وضعیت هوشیاری را ارزیابی کنید. وجود علائم شدید باید به اقدام اورژانسی منجر شود. ارزیابی خطر باید در طول روز تکرار شود؛ مناسب‌بودن شرایط صبح تضمین نمی‌کند همان محیط در بعدازظهر ایمن بماند.

پس از یک دوره بیماری گرمایی، بازگشت فوری به ورزش یا کار سنگین بدون ارزیابی ممکن است مشکل را تکرار کند. درباره زمان برگشت به فعالیت و محدودیت‌های لازم با تیم درمان مشورت کنید. هر حادثه را از نظر کمبود سایه، نبود استراحت، لباس نامناسب یا دشواری دسترسی به آب مرور کنید تا برنامه روزهای بعد عملی‌تر و ایمن‌تر شود.

مطالعه علمی تکمیلی: CDC: پیشگیری از آسیب گرمای شدید.